• nl

Werkprogramma Digitaal Erfgoed Houdbaar

Achtergrond

Van 2015 tot en met 2017 hebben we in het werkprogramma Digitaal Erfgoed Houdbaar met een groot aantal instellingen de volgende resultaten opgeleverd:

Dit werkprogramma werd in die periode uitgevoerd door de partners in de Nationale Coalitie Digitale Duurzaamheid (NCDD), een nationaal sectoroverstijgend samenwerkingsverband van erfgoed- en onderzoeksinstellingen dat ten doel had een landelijk netwerk van voorzieningen te realiseren voor duurzame toegang tot digitale data. De NCDD was actief sinds 2008 en is na een periode van nauwe samenwerking op 1 maart 2018 opgegaan in het Netwerk Digitaal Erfgoed.

Workshop Certificering van e-depots bij het Utrechts Archief, 29 juni 2017

Focus in 2018

2018 staat in het teken van een concrete koppeling van vraag en aanbod van gemeenschappelijke voorzieningen bij instellingen. Ook willen we meer voorzieningen van erfgoedinstellingen en leveranciers aan dit aanbod toevoegen. Dit sluit aan op de groeiende behoefte bij erfgoedinstellingen aan samenwerking en het delen van duurzaamheidsvoorzieningen en kennis op het gebied van duurzame toegang. 

Belangrijk is om daarbij goed zicht te hebben op de uitdagingen waar erfgoedinstellingen op dit moment voor staan, zodat we die gezamenlijk het hoofd kunnen bieden. 

Uitdagingen

  • Trends in opslag, creatie en gebruik van data: we hebben te maken met een stortvloed aan data. Hoe gaan we daarmee om? Wat bewaren we en wie doet dit, en hoe garanderen we de authenticiteit ervan?
  • Digitaal is de norm: maar nog lang niet in iedere sector en bij iedere erfgoedinstelling. 
  • Digitale duurzaamheidstools: deze zijn steeds beter schaalbaar en betaalbaar. Hoe beheren we ze op de lange termijn?
  • Groeiend datavolume: terwijl budgetten niet altijd stijgen, groeit het datavolume en de diversiteit van data. Keuzes en samenwerking bij collectievorming zijn van belang.
  • Wet- en regelgeving: dit beperkt vaak de mogelijkheden van het verzamelen en toegankelijk maken van digitale collecties en begrenst mogelijkheden tot samenwerking. Dataveiligheid, privacy, auteursrechten.
  • Kennis en ervaring: het kennisniveau neemt toe bij een steeds grotere groep erfgoedprofessionals, maar er is een kloof tussen de grote en kleinere instellingen om te overbruggen.
  • Internationale context: het is van belang aan te blijven sluiten bij internationale ontwikkelingen en samenwerkingsverbanden.

Thema’s

Het werkprogramma Digitaal Erfgoed Houdbaar bestaat uit zeven thema’s die gekoppeld zijn aan bovengenoemde uitdagingen. Onder een thema vallen een of meerdere projecten. Geïnteresseerde instellingen of samenwerkingsverbanden zijn van harte uitgenodigd om zich aan te sluiten bij de projecten.

  1. Koppeling van vraag en aanbod: we laten het aanbod van gemeenschappelijke voorzieningen beter aansluiten op de vraag naar duurzaamheidsvoorzieningen. Trends in dataopslag, groeiende volumes en juridische beperkingen spelen daarbij een belangrijke rol
  2. Kostprijsmodel digitale duurzaamheid: om op een verantwoorde wijze keuzes te kunnen maken voor het gebruik van voorzieningen is het noodzakelijk om inzicht te hebben in de kosten die gemoeid zijn met de langetermijntoegang tot digitale informatie. Het is van belang om ook de ontwikkeling van deze kosten in kaart te brengen
  3. Het Netwerk in de praktijk: de drie werkprogramma’s werken samen om verschillende resultaten uit het netwerk bij instellingen in gebruik te krijgen. Van de geleerde lessen profiteren andere instellingen. 
  4. Collectievorming: “Digitaal is normaal”. Maar is dat wel zo? En wie verzamelt wat? In de projecten Coördinatie van webarchivering en Waardering en selectie ontwikkelen we een instrumentarium waarmee coördinatie en samenwerking in collectievorming mogelijk wordt.
  5. Preservation policies: Nog lang niet alle erfgoedinstellingen zijn in staat om zelf de uitdagingen het hoofd te bieden. De uitdagingen zijn groot en de risico’s hoog. Het is van belang dat erfgoedinstellingen in staat zijn beleid te formuleren, dit toe te kunnen passen, risico’s in te kunnen schatten en hun activiteiten te kunnen monitoren. We ontwikkelen instrumenten om instellingen hierin op weg te helpen.
  6. Preservation Watch: om up to date te blijven is het van belang bepaalde onderwerpen verder te onderzoeken, zoals het gebruik van clouddiensten (opslagdiensten en preservation as a service), het gebruik van internationale registers, machine learning en automatische classificatie bij selectie.
  7. Competentieontwikkeling: De mate van volwassenheid van erfgoedinstellingen en het kennisniveau van medewerkers neemt snel toe. Toch is er nog steeds een grote behoefte aan kennis bij uiteenlopende instellingen. Ontwikkelingen gaan daarnaast razendsnel. Voortdurende kennisontwikkeling- en deling is dan ook noodzakelijk. De cursus Leren Preserveren ondersteunt erfgoedprofessionals hierbij.

Trends en ontwikkelingen, de uitdagingen waar erfgoedinstellingen voor staan en de resultaten uit de eerste fase (2015-2017) vormen de bouwstenen voor het werkprogramma Digitaal Erfgoed Houdbaar in 2018.

iPRES 2019

Digitale duurzaamheid en de ontwikkeling hierbinnen stoppen niet bij de grenzen. Ze vinden plaats in een internationale context en binnen internationale samenwerkingsverbanden. Het Netwerk Digitaal Erfgoed hecht daarom ook erg aan internationale relaties. Vanuit deze overtuiging organiseren de partners in het Netwerk Digitaal Erfgoed de toonaangevende internationale conferentie iPRES in 2019. De locatie is het EYE Filmmuseum in Amsterdam. Dit geeft Nederland de gelegenheid om nationale ontwikkelingen op het gebied van digitale duurzaamheid op een internationaal toneel te delen en wereldwijd kennisuitwisseling te faciliteren.

Contact

Bent u geïnteresseerd in deelname in activiteiten van het werkprogramma Digitaal Erfgoed Houdbaar of zoekt u meer informatie? Neem dan contact op met Marcel Ras, domeinmanager Digitaal Erfgoed Houdbaar, via marcel.ras@netwerkdigitaalerfgoed.nl of 06 14 77 76 71.




Translate »
Top
Netwerk Digitaal Erfgoed